Sommige ervaringen laten zich niet vangen in woorden, maar zijn onmiddellijk herkenbaar in een blik. Ze raken en blijven hangen, ook wanneer de wereld daarbuiten verder gaat.
De reizende tentoonstelling Haar onbreekbare geest onderzoekt grensoverschrijdend gedrag als een eeuwenoud maatschappelijk en cultureel patroon. Niet als losstaand incident, maar als iets wat diep verankerd is in onze taal, onze beelden en omgangsvormen. In dit project maken we ruimte voor reflectie; waar begint verantwoordelijkheid en wie mag zich aangesproken voelen?
In deze tentoonstelling wordt de bezoeker geconfronteerd met 14 levensgrote zwart-wit portretten van vrouwen die de bezoeker strak aankijken. Deze overlevenden richten zich niet op wat er met hen is gebeurd, maar op wat achterblijft. Kracht, kwetsbaarheid en innerlijke standvastigheid. Vaak alles tegelijk.
Mijn betrokkenheid bij dit onderwerp is zowel professioneel als persoonlijk. Mijn eigen ervaringen met seksueel grensoverschrijdend gedrag hebben mijn blik als maker aangescherpt en mijn vastberadenheid vergroot om dit project zorgvuldig en autonoom uit te voeren.
Deze tentoonstelling is een poging om zichtbaar te maken hoe grensoverschrijdend gedrag zich fysiek, in taal, in beeld en in het collectief geheugen innestelt. Ze nodigt de bezoeker uit om niet alleen te kijken, maar zich te verhouden tot wat gezegd wordt, tot wat herhaald wordt, tot wat al eeuwen bekend is en toch niet ophoudt.
De vraag die onder dit werk ligt is even eenvoudig als ongemakkelijk; als deze verhalen en ervaringen al zo lang bestaan, waarom sluiten we er dan nog steeds onze ogen voor?